وقتي مي خواهيم حالتهاي دروني و روحي خودمان مانند شادي و غم و درد وافسوس و ....

 را به زبان بياوريم از کلمه هائي مثل کاش ، به به ، آه ، دريغ و ...

 استفاده مي کنيم . به اين کلمه ها شبه جمله يا صوت مي گوييم . اين کلمه ها معنايي مانند

جمله دارند .

مانند :

آه : مثل اين است که مي گوئيم ، درد مي کشم .

به به:مثل اين است که مي گوئيم ، چه خوب است 

افرين:مثل اين است که مي گوئيم ، تو را تحسين مي کنم .

به اين کلمات صوت هم مي گوييم ، چون مثل اينکه از شدت ناراحتي يا خوشحالي يا درد ،

صدائي از حلق و دهان خود درمي آوريم . مانند : آه ! آخ !

به = ( بسيارخوب است )    

به به = ( بسيار بسيار خوب است )

شاباش = ( شادباش ) ( تو شاد باش )

دريغا = ( افسوس ميخورم )

زينهار = ( دوري كن )

هشدار ، هوشدار = ( آگاه باش )

هان = ( آگاه باش )

آري = ( تصديق ميكنم )

بارك الله = ( خدابركت دهد ) ( خدا مبارك كند )

ماشاءالله = ( آنچه را كه خدا خواهد )

اَحسـَنـْتَ = ( خوب كردي )

 مرحبا = ( خوش آمدي )